Usuwanie dwutlenku siarki ze spalin metodą suszenia rozpyłowego, zastosowanie technologii odsiarczania metodą suszenia rozpyłowego w ochronie środowiska ekologicznego, racjonalne wykorzystanie i utylizacja dużych ilości siarczanów pylistych

Usuwanie dwutlenku siarki ze spalin metodą suszenia rozpyłowego, zastosowanie technologii odsiarczania metodą suszenia rozpyłowego w ochronie środowiska ekologicznego, racjonalne wykorzystanie i utylizacja dużych ilości siarczanów pylistych

Abstrakcyjny:

Ważnym warunkiem powszechnego zastosowania technologii rozpyłowego suszenia gumy siarkowej jest to, czy może ona rozwiązać problem racjonalnego rozwoju i wykorzystania dużej ilości siarczanu proszkowego po suszeniu. Można go regenerować jako absorbent, a część suchego materiału można poddać recyklingowi, jako dodatek ziemi, przekształcając go w środek w postaci pasty, stosowany do opóźniacza wiązania cementu, wytwarzanego z granulowanego sztucznego żwiru…

W miarę jak światowe zużycie energii rośnie z roku na rok, spalanie i wykorzystywanie węgla jako podstawowego źródła energii, uwalnianie dużych ilości dwutlenku siarki, a także powstawanie regionalnych kwaśnych deszczów, przyczyniają się do poważnego zanieczyszczenia środowiska, co zaburza równowagę ekologiczną, powodując masowe niszczenie lasów, zakwaszanie gleb i jezior oraz korozję budynków.

Dlatego kontrola i redukcja emisji dwutlenku siarki jest ważnym zadaniem. Spośród wielu technologii odsiarczania, wykorzystanie metody suszenia rozpyłowego do usuwania dwutlenku siarki ze spalin zyskuje coraz większe zainteresowanie. Technologia ta została po raz pierwszy zbadana w latach 70. XX wieku, a jej komercyjny rozwój nastąpił pod koniec lat 70. XX wieku. Wymaga mniejszych nakładów inwestycyjnych, jest prosta w obsłudze, charakteryzuje się wysoką skutecznością usuwania siarki, nie powoduje zanieczyszczeń wtórnych, a w porównaniu z metodą mokrą stosowaną w dużych ilościach w odsiarczaniu spalin, produkty proszkowe powstające w wyniku odsiarczania metodą suszenia rozpyłowego charakteryzują się większą selektywnością i wartością rozwojową.

Technologia suszenia rozpyłowego żelu siarkowego może być szeroko stosowana, ale ważnym warunkiem jest to, czy rozwiąże ona problem racjonalnego rozwoju i wykorzystania dużej ilości siarczanu w proszku po suszeniu. Siarczan można regenerować jako absorbent, część suchego materiału można poddać recyklingowi, jako dodatek do ziemi, przetworzyć na pastę do opóźniacza wiązania cementu, wytwarzać z granulowanego sztucznego piasku i żwiru, jako wypełniacz do materiałów budowlanych zamiast powszechnie stosowanego betonu i asfaltu itd.